Apo’nun Tecridi Kaldırılırken…

Hala bu adamların ne istediğini bu memlekette anlayan yok…

Özet olarak, ayrı bir devlet kurmak istiyorlar ve bunu da adım adım gerçekleştirme yolunda ilerliyorlar.

Uygulanan “Taviz Politikası”…

Verdikçe, doymayan, aldıkça daha fazlasını isteyen, kopardıkları ile yetinmeyip bu memleket sevdalılarını hiddetlendiren, şehit ailelerini rencide eden, gazilerin gururunu kıran PKK ve siyasi kolu DTP artık zıvanadan çıkmış durumda…

Tabii, bizim için zıvanadan çıkmış durumda, yoksa hükümetin pek de umurunda değil. Hükümet bir taşla iki kuş vurma peşinde. Bir yandan mahalli seçimlerde doğu bölgesindeki DTP oylarını yanına çekmek istiyor, diğer yandan da AB’ne verdiği demokratik açılım gibi ne idüğü belirsiz taahhüdünün arkasında durmak istiyor. Ama bu uğurda mücadele veren milyonlarca insanı da küstürüyor, farkında değil.

DTP ise karşı atakla cevap veriyor.

Adamlar biliyor… Ne kadar taviz koparmak isterlerse o kadar koparıp, adım adım hedefe yaklaşıyorlar.

Hükümetimiz böyle giderse Apo’yu muhatap alıp, özerklik görüşmelerine bile başlayacak.

Bir lider yaratıp, yarattığı lidere tapınma Kürtlerin doğasında vardır. Tarih boyunca meydana gelen isyanlar bile isyanların elebaşlarının isimleriyle anılır olmuştur. Bakınız, sağduyulu Kürt kökenli aydınlardan bir tanesinden Apo’ya muhalefet sesi yükseliyor mu? Bizzat kendisi Apo’dan zarar görmüş veya PKK terör örgütünün Kürt kökenli insanlara zarar verdiğinin idrakinde olan Kürt kökenli aydınlar bile ortaya çıkıp da “Apo Kürtleri temsil edemez” diyemiyor. Aksine onlar bile neredeyse Apo’yu kanıksamış ve Apo’nun Kürtleri temsil ettiğine inanıyorlar. Çıkarlarının zarar görmemesi için onlar da Apo’yu yüceltme ve kutsallaştırma propagandasının peşinden koşuyorlar.

DTP’nin propaganda savaşı ile lidere tapınma kültürü o kadar geniş bir zemin buldu ki, neredeyse Apo’yu “Tanrı” mertebesine çıkartacaklar. Gerçi Apo’da çeşitli yazılarında kendisini peygamber statüsünde gördüğünü defalarca yazdı. PKK’lı Murat Karayılan bile 15 Şubat 1999’da Apo’nun yakalanmasından sonra 15 Şubatlarda oruç tutulmasını ve bu özel günde manevi açıdan yoğunlaşarak, Apo’nun zikredilmesini istedi.

Şu an Türkiye’de terör adına ne varsa Apo’ya endeksli olarak yapılıyor.

Apo ölürse, DTP’nin bile kuruluş amacı kalmayacak, milletvekillerinin bir çoğu toplum içine çıkamayacak. Evlatlarını bu uğurda kaybetmiş aileler bunların yakasına yapışacak.

Ancak buna rağmen ne kadar taviz koparırsak kârdır anlayışıyla Apo’nun İmralı’dan kurtulması için her şeyi yapıyorlar. Şimdilik başarılı da oluyorlar.

Bunların birinci adımı, Apo üzerinde uygulanan tecridin kaldırılmasıydı. Tecridin kaldırılmasına yönelik olarak Adalet Bakanı 5-6 mahkumun daha İmralı’ya nakledilmesinin düşünüldüğünü söyledi.

Zaten, İmralı Apo için hazırlanırken, PKK’nın merkez komite üyelerinin de yakalanması halinde konulacak hücreler de inşa edilmişti. Apo’nun kaldığı hücreye bitişik halihazırda 11 hücre daha var. Demek ki, buraya PKK Merkez Komite üyeleri konmayacak. Apo’nun yalnızlığını paylaşmak için başka mahkumlar konulacak. Keşke PKK merkez komite üyeleri yakalandıktan sonra hükümetin böyle bir açılımı olsaydı. Böyle bir düzenleme DTP ve PKK bastırdığı için değil, Türk Devleti istediği için yapılsaydı. Yapılamadı.

Yakında bu da yetmeyecek. Apo’nun cinsel açlık çektiğinden bahisle hücresine bir kadın da konulursa şaşırmam!..

DTP’yi bunlar kesmez…

Sıradaki kampanya Apo’nun özgürlüğüne kavuşturulması olacak…

Zaten yıllardan beri Avrupa kamuoyunu buna hazırlamak için Avrupa Parlamentosu milletvekillerini adam adama markaja almış durumdalar. Avrupa bu konuda fikren hazır. Türk kamuoyu buna rıza gösterirse mesele kalmayacak. Kısmen o da hazır.

Benim aklımın almadığı, böyle önemli bir meseleye sadece şehit aileleri ile gazilerin oluşturduğu dernekler tepki gösteriyor. Sanki bu memlekette siyasi partiler ve bu mücadelenin tarafı Genelkurmay yok!. Hani CHP, MHP nerede? Genelkurmay başkanlığının görüşü anti demokratik bulunur diye mi açıklanmıyor?

Demek ki DTP’liler bu psikolojik harekatı başarıyla yapılmış. Üç gün sonra şehit aileleri ve gazilerin de seslerini duymayız.

Ne yapalım, düne kadar Türkiye Cumhuriyetinin illerinde Vali’nin, Garnizon Komutanı’nın, Emniyet Müdürü’nün gözünün içine baka baka devlete küfredilmesine, şehitlerimize lanet okunmasına, gazilerimize hakaret edilmesine izin verip, bunu Avrupa siyasal kriteri diye yutturursan bunlar da başımıza gelir. Kimse gocunmasın…

Daha dün DTP Genel Başkan Yardımcısı Emine Ayna dağda öldürülen teröriste Batman’ın göbeğinde şehidimiz diye sahip çıkar, kimse de sesini çıkarmaz ise bunun nedeni tavizin tavizi doğurmasıdır.

Adamlara helal olsun demekten başka bir şey diyemiyorum!

İlk taviz tecridin kaldırılması, ikinci aşama Apo’nun serbest bırakılması, üçüncü aşama Apo’nun Özerk Bölge Başkanı olarak kabul edilmesi, son aşama da Bağımsız bir Devlet Başkanı olarak Çankaya köşkünde ağırlanması…

Sizce hayal mi?

Sedat ONAR