Canakkale siirleri

Canakkale siirleri

Çanakkaleden Cennete Yürüyüş


ben mehmedim,
babam yokya, yetim mehmet derlerdi, köyde
anamın bir tanesi,
köyümün göz bebeği.
çobandım, kuzular bana emanetti.
köyde,
akşam eve gelip,
anamdan şehit babamın hikayelerini dinlerdim.
zaten
yavuklumda yoktu,
yaşım onyediydi daha.
..............
sabah ezandan sonra bir gün,
muhtar emmim dayanmıştı kapıya,
zeynep bacı dedi anama,
mehmet nerde?
üzgün bir sesle...
seferberlik var bacı dedi.
canım anacığım
seferberliği kocasından bilirdi.
daha mehmedim körpecik deyişiyle
yere yığılışı bir.
................
çeşmeden bakraçları doldurup
geldiğimde evin avlusuna,
benimde dünya yıkıldı başıma,
ne olmuştu ki anama.
usul usul kendine geldiğinde
canımın bır parçası anam,
beni bağrına bastı.
ağladı, ağladı, ağladı.
...................
ben anamın feryadını
taa
çanakkalede
civan yiğitlerin,
teker teker düştüğünü gördüğümde anladım.
dedim ya,
ben onyedi yaşındaydım,
ben seferberlikten ne anlardım.
....................
köyümden çanakkaleye yolculukta,
kafileler, vagonlar,
insanlar, insanlar,
dağlar yürüyordu çanakkaleye.
onlarında çanakkalede öldüğünü
cennette gördüğümde anlamıştım.
......................
ve çanakkale.
çanakkale felaket,
çanakkale kıyamet,
çanakkale bize ölümün müjdesi,
köye,
anama kurtuluşun müjdesi.
..............
kaç gün olduğunu bilmediğim
savaş cehenneminin bir orta yeri.
yiğitmi yiğit, bir efsaneydi,
kol ağası rıza bey bağırdı.
yere yatın, yere yatın.
gök gürler gibi oldu
top düşmüştü yanı başımıza.
ve sonra beni bırakıp gittiler.
çorumdan, raşit çavuş
hanaktan, veli ağam
bursadan, şerafettin onbaşı
birde yandım ya ona yandım.
tabip asteğmen burhan beye yandım.
uçtular.
yaralı, parçalı cesetleri bizim,
ruhları onundu,
ALLAH ındı.
hey be,
kol ağası rıza beğde ağlarmış
hemde ne ağlamak.
ama ateş yanıyor,
ama ateş yakıyor,
biz vuruşuyoruz, çanakkalede.
.......................
hangisi olduğunu bilmediğim,
bir çanakkale gününde,
komutanım komutanım diye
kaçarken rıza beyime,
bende yıkıldım yere,
bende yenilmiştim bir kalleş mermiye,
daha canım bende iken,
uçmadan allahıma,
son duyduklarım,
bağırmıştı komutanım.
mehmet, mehmet.
.......................
ve sonra,
çanakkalenin bittiği yıllardayım,
ben cennete
ibrahimin koçlarına,
çobanlık yapmaktayım.
cennet akşamları
savaş yıllarının anılarıyla dolar bizde.
birgün aksaraylı ibrahim çavuş,
birgün veli ağam,
gezer gelir cihanı, anlatırlar heryanı,
anam ağlarmış köyde.
ama türkün kadını yıkılmaz.
mağrurmu, mağrur
iki şehit sahibi,
birde kuzularım, bensiz çok hırçınlarmış hani.
bir başka cennet akşamı,
doktor burhan bey gelir.
ruhu gezer anadoluyu,
istanbulu gezer, karsı gezer,
gelir ağlardı dizimin dibinde.
mehmet derdi her seferinde,
dün çanakkaleyi geçemediler,
bugün çanakkaleden çok ilerdeler.
ben ibrahimin koçlarının çobanı,
çıkamazdım dışarı
ama cennet akşamları
hep havadis alırdım ülkemden.
bazan savaşın acılarından mutluluk çıkardı,
havadisler kötüyken.
birgün bir kara haber gelir,
ülkem kötü ellerde,
yeniden yıkılırız...
yada güzel haberler,
o gün ne de mutluyuz.
birgün bir kara haber gelir
cennet akşamlarına,
cudide bir yavrumuz düşmüş toprağa
yıkılırız,
bir gün duyarız, gebermiş bir eşkiya.
biz yeniden var oluruz, cennet akşamlarında.
kol ağası rıza beyin getirdikleri,
ne kadar mutlu ederdi bizleri.
o gezerdi okul bahçelerini,
görürdü türkün yetişen yeni filizlerini.
o zaman, çanakkalenin anlamı var.
.......................
ben çanakkaleye geldiğimde
yaşım onyedi.
neslim soyum sopum yok.
ben ibrahimin koçlarının çobanıyım,
cennette.
beni unutmayın, beni unutmayın,
ne olur
çanakkaleyide unutmayın

Çanakkale


Çanakkale conk bayırı geçilmez,
Türk yüreği çelik olur ezilmez,
Bu toprakta hiç izinsiz gezilmez,
Çanakkale şehitlerin kucağı.

Kocatepe Atatürkle yürüdü,
Şehid gazi düşmanları sürüdü,
Düşmanları Türk kokusu bürüdü,
Çanakkale mehmetlerin diyarı.

Bırak anafartalar söylesin,
Söylesinde bunu dünya dinlesin,
Dumlupınar gerisini söylesin,
Çanakkale kahramanlar diyarı

Çanakkale


Küçük mahşer kuruldu
Bin dokuz yüz on beşde,
Çanakkale vuruldu
Şehit verdik her yaşta.

Bin yüz mermi attılar
Bir günün seherinde,
İki topla battılar
Müjdeler değerinde.

Ateş kustu namlular,
Kan püskürdü kara yer,
Direnmekte şanlılar,
Direnmekte subay, er.

Bir ressam edasıyla
Nusret suyu süsledi.
Mazlumun duasıyla,
Zaferi göğüsledi.

Vampirler bilmeliydi
Türkün kanı içilmez.
Bütün dünya öğrendi,
Çanakkale geçilmez.

elllerine saglik

saol ellerine sağlık

Ellerine sağlık arkadaşım.... Unutulması imkansız bir başarının sözlerini en güzel dille bize sunduğun için...

ellerine yüreğine gönlüne sağlık arkadaşım...

Ellerine saglik

ellerine saglik