Küçük Mustafa

[keder]

Bu tinerci küçük Mustafa nın hikayesi
Memleketini sordum oda bilmiyor neresi
Onunla bir duvar kenarında karşılaştık
Acılardan dem vurduk beraber ağllaştık
Abi dedi abi bugün işler yine yaş
Yanaklarında süzüldü iki damla yaş
Belliydi oda küskündü hayata
Ve benim kadar yenik
Babası bir cami avlusuna atmış
Ayakkabı boyamış mendil satmış
Geceleri apartman boşluğunda yatmış
Amacı belliydi bir parça ekmek
Bir kutu bali
Hayattan kalan son kırıntılarsı yani
Baba derken gözleri alev alev yanıyprdu
Korktum ve sandımki gözlerinde
Koskoca İzmir alev alev yanıyordu
Onurluydu Mustafa
Cebimden çıkardımüç beş kuruşu uzatırken
Ve yine ağlıyordu uzattığım bir parça ekmeği yerken
Sevgi dedim aşk dedim Mustafa
Mustafa güldü geçti
Kaçarken el salladı
Baktı bir daha ağladı
Mustafa dedim ardından
Mustafa hiç utanma
Boynunu bükme böyle çaresiz
Mustafa güldü geçti
Raylara atladı
Hiç utanmadan
Hiç korkmadan
Böyle başı dimdik
O ölümü seçti
uğur arslan

[sessizsevda]

mustafaa
artık belkide yüzlerce mustafamız var
ya o benim oğlum olsaydı böyle okuyup geçeblirmiydim
ya benim kızım olsaydı
??????
-
cevabı sadece ben vermemeliyim
hepimiz versek